مقررات بين‌المللي و داخلي

داخلى       بين‌المللى

مقررات بين‌المللي و داخلي >>  مقررات داخلي >>  آيين نامه اجرايي بند«الف» ماده 107 قانون مالياتهاي مستقيم  مصوب 1366 موضوع تعيين ضرايب درآمد مشمول ماليات  اشخاص حقوقي خارجي و مؤسسات مقيم خارج از ايران  مصوب 8/ 3/ 1370

آيين نامه اجرايي بند«الف» ماده 107 قانون مالياتهاي مستقيم  مصوب 1366 موضوع تعيين ضرايب درآمد مشمول ماليات  اشخاص حقوقي خارجي و مؤسسات مقيم خارج از ايران  مصوب 8/ 3/ 1370

روزنامه رسمي شماره 13482-4/4/1370 شماره 86330/ت 82 هـ – 21/3/1370 هيأت وزيران در جلسه مورخ 8/3/1370 بنا به پيشنهاد شماره 23377/ 7927/4/30 مورخ 16/8/67 وزارت امور اقتصادي و دارايي و به استناد بند «الف» ماده 107 قانون مالياتهاي مستقيم مصوب 1366 آئين نامه اجرايي بند «الف» ماده 107 قانون مزبور را به شرح زير تصويب نمود:

ضرايب درآمد مشمول ماليات اشخاص حقوقي خارجي و مؤسسات مقيم خارج از ايران بابت واگذاري اتيازات و ساير حقوق خود و دادن تعليمات و كمك‌هاي فني و واگذاري فيلمهاي سينمايي (كه به عنوان بها يا حق نمايش يا هر عنوان ديگر عايد آنها مي‌شود) ظرف يكسال مالياتي به شرح زير تعيين مي‌گردد: در مورد امتيازات و ساير حقوق واگذار شده به:

الف-شركت ملي نفت ايران، سازمان انرژي اتمي ايران، سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران، صنايع ذوب و مواد اوليه آلومينيم، شكرت توليد و انتقال نيرو(توانير)، سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران و شركتهاي فرعي آنها (20%)

ب- واحدهاي توليد كه نوعاً مشمول تبصره (4) ماده (132)  قانون مالياتهاي مستقيم مصوب 1366 نمي‌باشند در صورتي كه محل واحد توليدي در نقاط محروم و نيمه محروم واقع شده باشد (20%) و در غير اينصورت (25%)

ج- ساير مؤسسات (45%)

.در مورد دادن تعليمات و كمهاي فني به:

الف- شركتهاي مذكور در جزء الف بند (1) اين آيين نامه هر گاه حداقل (35%) مجموع وجوهي كه ظرف يكسال مالياتي از اين طريق دريافت مي‌كنند.صرف پرداخت حقوق در ايران شود(20%)  و در غير اين صورت (30%).

ب- واحدهاي توليدي مذكور در جزء ب بند (1) اين آيين نامه هر گاه حداقل (35%) مجموع وجوهي كه ظرف يكسال مالياتي از اين طريق دريافت مي‌كنند صرف پرداخت حقوق در ايران شود چنانچه محل واحد توليدي در نقاط محروم و نيمه محروم واقع شده باشد (20%) و در غير اين صورت (25%) و چنانچه ميزان پرداختي بابت حقوق در ايارن كمتر از (35%) مزبور باشد در مورد واحدهاي توليدي واقع در نقاط محروم و نيمه محروم (35%) و در مورد واحدهاي توليدي واقع در ساير نقاط (40%).

ج- ساير مؤسسات هر گاه حداقل (35%) مجموع وجوهي كه ظرف يكسال مالياتي از اين طريق دريافت مي‌كنند صرف پرداخت حقوق در ايران شود (35%) و در غير اين صورت (45%).

در مورد واگذاري فيلم‌هاي سينمايي (20%)

ماده 109

تبصره 5- مؤسسات بيمه خارجي كه با قبول بيمه اتكايي از مؤسسات بيمه ايراني تحصيل درآمد مي‌نمايند مشمول مالياتي به نرخ دو درصد حق بيمه دريافتي و سود حاصل از سپرده مربوط در ايران مي‌باشند، در صورتي كه مؤسسات بيمه ايران در كشور متنبوع مؤسسه بيمه‌گر اتكايي داراي فعاليت بيمه بوده و از پرداخت ماليات بر معاملات اتكايي معاف باشند مؤسسه مزبور نيز از پرداخت ماليات دولت ايران معاف خواهد شد. موسسات بيمه ايراني مكلفند در موقع تخصيص حق بيمه بنام بيمه‌گر اتكايي خارجي مشمول ماليات موضوع اين تبصره دو درصد آن را به عنوان ماليات بيمه‌گر اتكايي كسر نمايند و وجوه كسر شده در هر ماه را منتهي ظرف سي روز به ضميمه صورتي حاوي مشخصات بيمه‌گر اتكايي و حق بيمه متعلق به حوزه مالياتي مربوط ارسال و وجه مزبور را به حساب مالياتي پرداخت نمايند.

ماده 110

اشخاص حقوقي مكلفند اظهار نامه و ترازنامه و حساب سود و زيان متكي به دفاتر قانوني خود را حداكثر تا چهار ماه پس از سال مالياتي همراه با فهرست هويت شركاء و سهامداران و حسب مورد ميزان سهم الشركه  يا تعداد سهام و نشاني هر يك از آنها را به حوزه‌اي كه اقامتگاه شخص حقوقي در آن واقع است تسليم و ماليات متعلق را پرداخت نمايند پس از تسليم اولين فهرست مزبور تسليم فهرست تغييرات در سنوات بعد كافي خواهد بود. محل تسليم اظهارنامه و پرداخت ماليات اشخاص حقوقي خارجي و مؤسسات مقيم خارج از ايران كه در ايران داراي اقامتگاه يا نمايندگي نمي‌باشند تهران است.

حكم اين ماده در مورد كارخانه‌داران و اشخاص حقوقي در دوران معافيت نيز جاري خواهد بود.

ماده 111

درآمد مشمول ماليات پيمانگاري اشخاص خارجي در ايران نسبت به عمليات هر نوع كار ساختماني، تأسيسات فني و تأسيساتي، حمل و نقل، تهيه طرح ساختمانها و تأسيسات ، نقشه‌برداري، نقشه‌كشي، نظارت و محاسبات فني در تمام موارد عبارت از 12% دريافتي سالانه آنها خواهد بود.

تبصره- در مورد عمليات پيمانكاري كه توسط اشخاص خارجي انجام مي‌شود در صورتي كه كارفرما وزارتخانه‌ها و مؤسسات و شركتهاي دولتي يا شهرداريها باشند آن قسمت از مبلغ قرارداد كه به مصرف خريد لوازم و تجهيزات از خارج از كشور مي‌رسد از پرداخت ماليات بردرآمد معاف خواهند بود.

ماده 112

حكم ماده 99 و تبصره آن در مورد عمليات پيمانكاري اشخاص حقوقي اعم از ايراني و خارجي جاري خواهد بود.

ماده 113

ماليات مؤسسات كشتيراني و هواپيمايي خارجي بابت كرايه مسافر و حمل كالا و امثال آنها از ايران بطور مقطوع عبارت است از پنج درصد كليه وجوهي كه از اي بابت عايد آنها خواهد شد اعم از اينكه وجوه مزبور در ايران يا در مقصد يا در بين راه دريافت شود.

نمايندگي يا شعب مؤسسات مذكور در ايران موظفند تا بيستم هر ماه صورت وجوه دريافتي ماه قبل را به حوزه مالياتي محل تسليم و ماليات متعلق را پرداخت نمايند مؤسسات مذكور از بابت اينگونه درامدها مشمول ماليات ديگري بعنوان ماليات بر درآمد نخواهند بود. هر گاه شعب يا نمايندگيهاي مذكور صورتهاي مقرر را به موقع تسليم نكنند يا صورت ارسالي آنها مطابق واقع نباشد در اين صورت ماليات متعلق براساس تعداد مسافر و حجم محمولات علي الرأس تشخيص خواهد شد.

تبصره- در مواردي كه ماليات متعلق بر درآمد مؤسسات كشتيراني و هواپيمايي ايراني در كشورهاي ديگر بيش از 5% كرايه دريافتي باشد با اعلام سازمان ذيربط ايراني، وزارت امور اقتصادي و دارايي موظف است ماليات شركتهاي كشتيراني و هواپيمايي تابع كشورهاي فوق را معادل نرخ مالياتي آنها افزايش دهد.

ماده 129 اشخاص حقيقي كه در يك سال مالياتي نسبت به جمع درآمد مشمول ماليات خود از يك يا چند منبع از منابع باب سوم اين قانون كمتر از نرخهاي مقرر در ماده 131 اين قانون ماليات پرداخت نموده و يا بيش از يكبار از معافيت موضوع مواد 84 و 101 اين قانون استفاده كرده باشند مكلفند يك اظهار نامه تكميلي حاوي جمع كل درآمدهاي مشمول ماليات مذكور در اين ماده را به تفكيك هر يك از منابع و محل تحصيل تنظيم و تا آخر تير ماه سال بعد به حوزه مالياتي محل سكونت خود تسليم و نسبت به مجموع درآمد خود ماليات متعلق را با رعايت معافيت مقرر در مواد 84 و 101 اين قانون طبق نرخهاي مذكور در ماده 131 اين قانون محاسبه و پس از كسر وجوهي كه بعنوان ماليات بردرآمد منابع درآمدهاي مذكور در اظهارنامه نقداً يا از طريق ابطال تمبر پرداخت كرده‌اند يا به موجب قانون وسيله اشخاص ديگر از درآمد آنان كسر شده است تأديه نمايند. در مواردي كه گيرندگان حقوق درآمد ديگر داشته باشند كه مشمول معافيت موضوع ماده 101 اين قانون باشد در احتساب ماليات جمع درآمد وجه اول معافيت از منبع حقوق منظور مي‌شود. در صورتي كه مؤدي بيش از يك منبع درآمد مشمول معافيت مووضع مواد 84 و 101 اين قانون داشته باشد فقط از يك معافيت استفاده مي‌كند و اگر درآمد حقوق سالانه كمتر از معافيت مقرر بوده و مؤدي درآمد مشاغل يا كشاورزي هم داشته باشد در محاسبه ماليات بر جمع درآمد مابه‌التفاوت آن تا ميزان معافيت مزبور از درآمد مشاغل يا كشاورزي حسب مورد احتساب خواهد شد.

تبصره 1- هر شخص حقيقي ايراني مقيم ايران كه درآمدي خارج از كشور تحصيل كرده باشد مكلف است در صورت داشتن درآمد ديگر مشمول ماليات، ضمن اظهارنامه تكميلي و در غيراينصورت طي اظهارنامه جداگانه و تا آخر تير ماه سال بعد به حوزه مالياتي محل سكونت خود اعلام و ماليات متعلق را طبق نرخ مقرر در ماده 131 اين قانون پرداخت نمايد. درآمد مشمول ماليات تحصيل شده در خارج از كشور عبارت است از درآمد خالصي كه عايد وي شده است.

تبصره2  - در صورتي كه مؤدي سكونتي در ايران نداشته باشد محل تسليم اظهارنامه تكميلي حوزه مالياتي مربوط در تهران خواهد بود.

ماده 131 نرخ ماليات بر درآمد به استثناي مواردي كه طبق مقررات اين قانون داراي نرخ جداگانه مي‌باشد بشرح زير است:

تا ميزان 1000000 ريال مشمول ماليات سالانه بنرخ 12%

تا ميزان 000،500،2 ريال در آمد مشمول ماليات سالانه نسبت به مازاد 000،000،1 ريال بنرخ 18%

تا ميزان 000،000،4 ريال درآمد مشمول ماليات سالانه نسبت به مازاد000،500،2 ريال بنرخ 25%

تا ميزان 000،000،9 ريال درآمد مشمول ماليات سالانه نسبت به مازاد 000،000،4 ريال بنرخ 35%

تا ميزان 000،000،25 ريال مشمول ماليات سالانه نسبت به مازاد 000،000،9 ريال بنرخ 40%

تا ميزان 000،000،50 ريال بنرخ 50%

تا ميزان 000،000،300ريال درآمد مشمول ماليات سالانه نسبت به مازاد 000،000،100 ريال بنرخ 52%

نسبت به مازاد 000،000،300 ريال بنرخ 54%

نرخهاي فوق در مورد ماليات بر درآمد اشخاص حقوقي كه سال مالي آنها از اول سال 1370 به بعد خاتمه مي‌يابد جاري بوده و در ساير موارد از ابتداي 1371 اعمال خواهد شد.