|
مقررات
كلي و نهايي:
ماده
18- دو يا چند طرف متعاهد ممكن است بين خود
توافقنامهاي منعقد نمايند كه در قياس
با شرايط مصرح در اين موافقتنامه، شرايط
بهتري را فراهم آورد.
ماده
19- هرگاه اختلافاتي از هر قبيل بين اطراف
متعاهد موافقتنامه بروز نمايد، عليرغم
وجود يا عدم روابط ديپلماتيك يا هر نوع
نمايندگي ديگر بين كشورهاي ذيربط، موافقتنامه
اعتبار خود را كماكان حفظ خواهد نمود.
ماده
20- دبيرخانه كل اجراي موافقتنامه را پيگيري
خواهد كرد.
ماده
21- اين موافقتنامه سه ماه بعد از تاريخي
كه ده كشور عضو سازمان كنفرانس، اسناد
تصويب آن را تسليم كردند، به مرحله اجراء
درخواهد آمد، و در مورد هر كشور جديدي هم
كه به آن محلق ميشود، سه ماه بعد از تاريخ
تسليم اسناد تصويب موافقتنامه، لازمالاجراء
خواهد شد.
ماده
22- اين موافقتنامه بنا به تقاضاي حداقل
پنج كشور و با تصويب چهار پنجم متعاهدين ميتواند
اصلاح شود.
ماده
23- اين موافقتنامه براي يك مدت نامحدود
ادامه خواهد يافت و اطراف متعاهد موافقتنامه
ميتوانند، پس از انقضاء پنج سال از تاريخ
لازمالاجرا شدن موافقتنامه در مورد
خود، با تسليم يك اخطار كتبي به دبيركل از
ادامه عضويت موافقتنامه انصراف حاصل
نمايد مشروط برآنكه انصراف مزبور قبل از
سپري شدن يك سال از تاريخ تسليم اخطار به
مرحله اجرا درنيايد.
ماده
24- متن اصلي موافقتنامه به منظور امضاء
نزد دبيرخانه كل توديع خواهد شد.
دبيرخانه
كل اسناد تصويب موافقتنامه را دريافت
نموده و امضاء و تسليم اسناد تصويب موافقتنامه
توسط كشورهاي عضو را به اطلاع اطراف
متعاهد موافقتنامه خواهد رساند.
ماده
25- اين موافقتنامه به زبانهاي عربي،
انگليسي و فرانسه تنظيم شده است و هر سه
متن آن داراي اعتبار يكسان ميباشند.
قانون
فوق مشتمل بر ماده واحده و متن موافقتنامه
ضميمه در جلسه روز يكشنبه نوزدهم تيرماه
يكهزار و سيصد و هفتاده و سه مجلس شوراي
اسلامي تصويب و در تاريخ 29/4/1373 به تاييد
شوراي نگهبان رسيده است.
|